MY NEIRD ~~~Catto no shizukasuki BLOG~~~

...แต่จะอัพอะไรดี แค่รู้สึกว่าบล๊อคมันดองมานาน...

แต่ช่วงนี้...ชีวิตไม่มีอะไรเลยจริงๆนะ มันช่างว่างเปล่าสิ้นดี

ตื่นเช้า ไปที่ออฟฟิต ทำงานที่พี่เขาบอก แต่พอว่างก็ไม่รู้จะทำอะไร เล่นเน็ต เน็ตก็ช้า เล่นเกมก็ไม่ได้ นอน?...จะดีเหรอ?

กลับออกจากออฟฟิต5-6โมง ถึงบ้าน1-2 ทุ่ม...ก็เหนื่อย ไม่มีแรงทำอะไรต่อ

หลังวันที่10 งานคงไหลมาเป็นเทน้ำเทท่า ...แต่ก็คงว่างเปล่าอยู่ดี...

...ว่างเปล่านะ ไม่ใช่ว่าง...

รู้สึกเหมือนตัวเองไม่มีตัวตนยังไงก็ไม่รู้

ไร้อารมณ์ ไร้ความรู้สึก ใช้ชีวิตไปวันๆ

สิ่งที่ควรดีใจก็เฉยๆ สิ่งที่ควรเสียใจก็เฉยๆ

รู้สึกเหมือนตัวเองโปร่งใสจนสายลมพัดผ่านเข้าไปในช่องท้องได้

รู้สึกเหมือนแต่ละวันที่ผ่านไปไร้ความหมาย เหมือนเวลาหยุดอยู่กับที่ เหมือนย่ำอยู่ที่เดิมซ้ำๆ

ตื่นเช้า ทำงาน นอน ตื่นเช้า ทำงาน นอน ตื่นเช้า ทำงาน นอน ตื่นเช้า ทำงาน นอน

แต่รู้สึกว่าช่วงนี้จะเป็นช่วงที่ได้บทเรียนชีวิตมากเป็นพิเศษ

บทที่ใหญ่ที่สุดก็คงจะเป็น "อย่ารับปากในสิ่งที่ไม่อยากทำ" ละมั้ง

เพราะช่วงนี้ มองชีวิตรวมๆก็เห็นแต่สิ่งที่ไปรับปากเขาเอาไว้ อยากทำบ้าง ไม่อยากทำบ้าง ปนๆกันไป

แต่ส่วนใหญ่ ก็เห็นจะเป็นสิ่งที่ "พอโอกาสมาก็คว้าไว้" เสียมาก

คว้ากันเพลิน...จนดูแลรักษาไม่หวาดไม่ไหว...

สุดท้ายก็ต้องมาลงเอยกับสิ่งที่ทำให้รู้สึกอึดอัด มีผลผูกพันระยะยาวเสียด้วย

เพิ่งจะรู้ว่าตัวเองก็เป็นคนขี้เบื่อ...ทั้งๆที่เคยคิดว่าเป็นคนที่อยู่นิ่งๆได้นานๆแท้ๆ

อาจจะเป็นเพราะว่าช่วงนี้ไม่มีอะไรให้จดจ่อเป็นพิเศษล่ะมั้ง เหมือนชีวิตยังหาทิศทางที่จะเดินไม่ได้

...เลยเคว้งๆ...

บทเรียนที่สองคือ "ความจริงไม่ช่วยแก้ปัญหา"

เราเคยเป็นคนที่ศรัทธาใน "ความจริง" มาก เคยคิดว่าความจริงจะช่วยแก้ปัญหาได้หลายๆอย่าง

โดยเฉพาะในเรื่องความสัมพันธ์ ...คิดว่า ควรจะคุยกันตรงๆ ให้เห็นว่าใครมีมุมมองอย่างไร ไม่ใช่ว่ามานั่งอ้ำๆอึ้งๆแล้วเก็บไปพูดทีหลัง...

แต่ในโลกแห่งความเป็นจริง โลกที่"ความจริง" ของแต่ละคนมีนิยามต่างกัน ...เราทำแบบนั้นกันจริงๆได้ยาก...

ส่วนหนึ่งเพราะตัวเรา ที่อาจจะคิดเป็นตุเป็นตะถึงความอ่อนไหวเปราะบางของอีกฝ่าย กลัวอีกฝ่ายจะรับไม่ได้ หรือเอาเข้าจริงๆแล้ว ก็กลัวว่าตัวเองจะถูกมองเป็นผู้ร้าย กลายเป็นผู้กระทำผิด เมื่อพูด"ความจริง"ที่อยู่ในใจ

ส่วนหนึ่งเพราะตัวเขา อีกคู่กรณีที่อาจจะมี"ความจริง"คนละชุดกับเรา และเลือกที่จะเชื่อในตัวเอง แน่นอนว่าทุกคนเชื่อในตัวเองมากกว่าเชื่อคนอื่น แต่คนบางคนก็เชื่อตัวเองจนเลยเถิดไปถึงกระทั่งหาเหตุผลข้างๆคูๆให้ตัวเอง และใส่ร้าย ประณาม ลดทอนคุณค่าของผู้อื่นที่มีความคิดเห็นต่างออกไป

มีน้อยคนนักบนโลก ที่จะพูดความจริงโดยไม่สนใจทั้งอย่างแรกและอย่างหลัง

แต่ก็ใช่ว่าพวกเขาจะเป็นคนดี

เพราะสิ่งที่เขาเห็นว่าดี มันอาจจะต่างจากที่เราเห็นว่าดีก็ได้

ก็อย่างที่บอก มนุษย์แต่ละคนมีนิยาม"ความจริง" แตกต่างกันไป และทุกคนเลือกที่จะเชื่อตัวเอง

"อย่าเหมาะรวมว่าทุกคนเหมือนเธอหมด" อันนี้ไม่ได้เป็นบทเรียน แต่อยากบอกใครบางคน

สิ่งที่เธอทำได้ ฉันอาจจะทำไม่ได้

สิ่งที่เธอทำไม่ได้ ฉันอาจจะทำได้

สิ่งที่เธอไม่คิดจะทำ ใช่ว่าฉันจะไม่คิดจะทำ

สิ่งที่เธอคิดว่าอยากทำ ใช่ว่าฉันจะอยากทำเหมือนเธอ

คนอื่นๆเหมือนเธอเรื่องแรก ใช่ว่าเขาจะเหมือนเธอในเรื่องที่สอง เรื่องที่สาม

คนอื่นๆต่างจากเธอเรื่องแรก ก็ใช่ว่าเรื่องที่สอง เรื่องที่สาม เขาก็จะต่างจากเธอด้วย

...ทุกสิ่งทุกอย่างบนโลก มองให้เหมือนก็เหมือน มองให้ต่างก็ต่าง...

...อยากที่บอกว่า "ความจริง" ของแต่ละคนมันไม่เหมือนกัน...