MY NEIRD ~~~Catto no shizukasuki BLOG~~~

...แท็คทั้งหมดมาจากU-me โดยขออนุญาต...ไว้นานแล้ว 

TAG "BLOOD"

1. คุณเลือดกรุ๊ปอะไร
- โอจ๊ะ

2. คุณอยากเห็นใครเลือดไหลมากที่สุด
- เลือดตัวเอง

3. คุณอยากเห็นเลือดไหลจากส่วนไหน
- สมอง

4. ถ้าเลือดไมใช่สีแดงแล้วอยากให้เลือดมีสีอะไร
- สีเดียวกับน้ำตาของคุณ

5. อยากเป็นคนเลือดออกเองหรืออยากทำคนอื่น
- อยากทำตัวเอง(????) ไม่ก็อยากโดนเคยูฆ่า ...คงตายทรมานดีพิลึก...

6. การ์ตูนเรื่องไหนที่คิดว่าเลือดเยอะที่สุดสำหรับคุณ
- การ์ตูนเหรอ...คินดะอิจิ เป็นการ์ตูนที่ผู้ใหญ่ยอมรับในวงกว้าง ทั้งๆที่หลายๆรูปอะหล่างฉ่างมาก ...แต่การ์ตูนบางชนิดที่เอาจริงๆแล้วไม่ได้มีอะไรเลยกลับถูกต่อต้าน หึหึ ประเทศไทย... 

7. คุณเคยชิมเลือดไหมแล้วรสชาดเป็นไง
- เค็มๆปร่าๆ อร่อย...

8. ถ้าการฆ่าคนไม่ผิดกฎหมายคุณอยากฆ่าด้วยวิธีไหน
- แล้วแต่คน ถ้าคนที่เกลียดจะมีวิธีฆ่าแบบหนึ่ง ถ้าคนที่ชอบจะมีวิธีฆ่าอีกแบบหนึ่ง

9. คุณคิดว่าการตายโดยวิธีไหนทรมานที่สุด
- ตัดคอหอยแบบที่พวกก่อการร้ายชอบตัดกันอ่ะ มันไม่ตายทันที แต่มันทรมานอีกนานเลยอ่ะ

.

Tag-Restart

ลองให้นึกถึงตัวเองที่มีไอเทมเป็นการ์ด Undo 1 อัน ใช้ได้ 1ครั้ง
(ติดตั้งแล้วมันจะกลับคืนสู้วันเวลาที่ตั้งไว้เหมือนไทน์แมชชีนย้อนเวลาให้คอมพิวเตอร์)
อยากจะกลับไปช่วงไหนไปทำอะไร ให้ทำได้ 5 อย่าง

1. นิสัยตอนเด็ก

ตอนเด็กๆ เราเป็นเด็กที่ค่อนข้างก้าวร้าว เจ้าอารมณ์ มักจะของขึ้นโดยไม่มีเหตุผลอยู่เรื่อยๆ มันเป็นนิสัยที่เราเองก็ไม่รู้ว่ามันมาจากไหน แต่คงเกิดจากหลายๆอย่างประกอบกัน เลยทำให้เราไม่ค่อยรู้จักเข้าสังคม ไม่ค่อยกล้าเข้าหาคนมาจนทุกวันนี้ เราก็เลยรู้สึกเหงาอยู่บ่อยๆ ถ้าเราย้อนกลับไปได้ก็คงอยากแก้ไขนิสัยตอนเด็กของตัวเองตรงนี้

2. เรียนพิเศษ

ตอนประมาณม.4-6 เป็นช่วงที่เราเรียนพิเศษเยอะมากกกกกกกก เรียนไม่ต่างจากวันเรียนธรรมดาไม่มีผิด พอมองย้อนกลับไป มันทำให้เราเสียดายอะไรหลายๆอย่างที่เด็กวัยนั้นควรจะมี อย่างเช่นการเข้าสังคม ไปเที่ยว หรือประสบการณ์ที่น่าจดจำ เพราะชีวิตเราอยู่แต่ในห้องเรียนสี่เหลี่ยมอย่างเดียว ยิ่งพอเข้ามหาวิทยาลัย เราเลือกเรียนนิเทศฯ ไม่ได้ใช้พวกเคมี กับฟิสิกส์ มันยิ่งทำให้เราเสียดายทั้งเงินทั้งเวลา เพราะว่าเราไม่ได้ใช้คะแนนของสองตัวนี้เลย การเรียนพิเศษทำให้คะแนนของเราสูงมากกว่าคนอื่นๆที่เขาตั้งใจจะเลือกเรียนคณะที่เกี่ยวกับสาขาพวกนี้จริงๆเสียอีก แต่เราก็ไม่ได้รู้สึกดีใจ หรือรู้สึกว่ามันคุ้มค่ากับเงินหลายหมื่นที่ต้องเสียไปเลย ถ้าย้อนกลับไปได้ เราก็คงไม่ลงเรียนวิชาเหล่านั้น ...แต่ก็อย่างว่า ใครจะไปรู้อนาคต...

3. คณะวิทยาศาสตร์ สาขาชีววิทยา

ค่อนข้างจะขัดแย้งกับข้อข้างบนนะ แต่เราอยากจะลองกลับไปเลือกคณะนี้เป็นอันดับหนึ่งดู แต่ถ้าเราได้เรียนคณะนี้ ข้อข้างบนก็คงเปลี่ยนไปเป็นแค่ว่า "จะเรียนเคมีกับฟิสิกส์ให้น้อยลง" แค่นั้น

ความจริง เราชอบชีววิทยามากๆ โดยที่เราไม่รู้ตัวมาก่อนเลย

ทำไมไม่รู้ตัวเหรอ? ก็ตอนที่จะเลือกแผนการเรียนก่อนขึ้นม.สี่หน่ะ เราเถียงกับพ่อหน้าดำหน้าแดงว่าอยากเรียนศิลป์ภาษา ตอนนั้นเราอยากเป็นมัคคุเทศน์ เป็นนักแปล และเป็นอีกสารพัดอย่าง แต่พ่อเราเขาไม่ชอบ เขาจะให้เรียนวิทย์ ถึงขั้นบังคับว่าจะไม่ส่งให้เรียนต่อ ถ้าเลือกศิลป์ภาษา เราเลยต้องเรียนวิทย์แบบเรียนไป บ่นไป มีอคติมาโดยตลอด ตอนเลือกคณะก็หักดิบเขา เลือกนิเทศฯทั้งๆที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคณะนี้เลย รู้แต่ว่าเรียนหนัง ตอนนั้นก็คิดว่าตัวเองชอบหนัง ก็ดูพีวีเดอร์แล้วแบบ...สวยจัง อยากทำได้อย่างนั้นบ้าง... ก็ตู่ว่าตัวเองชอบหนัง ชอบทำเอ็มวี พีวีแล้ว

...ไม่ได้รู้เลยว่าคำว่า "ชอบหนัง"จริงๆมันเป็นยังไง...

จากตรงจุดนั้นก็เลยเข้ามาเรียนหนังแบบแถๆ ไม่รู้อะไรเลย หนำซ้ำ ตอนเลือกภาค ยังต้องเลือกภาคฟิล์มเพราะ"เลือกภาคอื่นไม่ได้"อีกต่างหาก ก็ตอนปีหนึ่ง ปีสอง เราไม่ได้ลงวิชาอะไรเพื่อไว้สำหรับภาคอื่นเลย ตั้งใจจะเรียนฟิล์ม แต่พอไปออกกองแล้วไม่ชอบ ก็เพิ่งรู้ว่า เราเปลี่ยนไม่ทันแล้ว เพราะเราใจแคบเกินไปนั่นเอง

ทำไมต้องชีววิทยาเหรอ? ก็อย่างที่บอกว่าเราชอบชีวะมาก เราเพิ่งรู้จากการดูDiscovery ดูหนังสือน้อง จำได้ว่าคนอื่นบ่นเรื่องชีวะกันปาวๆ แต่เรากลับรู้สึกว่ามันน่าอ่าน(คะแนนเราไม่ค่อยดีหรอก เพราะเรา"อ่าน"เหมือนหนังสืออ่านเล่น ไม่ได้ท่องเลย) พอคิดแบบนี้เลยรู้สึกว่าถ้าย้อนกลับไปได้จะลองไปเลือกคณะนี้ดูสักครั้ง เราอาจจะมีความสุข และไม่ต้อง"พยายาม"ทำตัวให้มีความคิดแบบ "นิเทศศาสตร์" ก็ได้

4. งานพิเศษ กับฝึกงานต่างๆ

เรามักจะขี้เกียจเวลาทำงาน โดยเฉพาะเวลาฝึกงาน ก่อนจะมานั่งเสียดายว่า ถ้าวันนั้นเราขยันกว่านี้ เราอาจจะได้อะไรดีๆกลับมาก็ได้ แต่ก็นั่นแหละ ด้วยนิสัยที่ไม่ค่อยกระตือรืนล้นเท่าไหร่ของเราทำให้มันกลายเป็นแบบนี้ เราเองก็อยากจะแก้ ก็จนปัญญาเหมือนกัน อีกเรื่องหนึ่งที่เราเสียดายเกี่ยวกับงานพิเศษคือ เราเป็นคนที่พอมีตังค์อยู่ในมือเยอะก็จะเก็บไม่ค่อยอยู่ ดังนั้น เวลาทำงานพิเศษแล้วได้เงินมาก้อนใหญ่ เราก็จะติดนิสัยใช้ฟุ่มเฟือยจนหมด ตอนนี้เริ่มรู้สึกก็หัดตัวเองให้รีบเอาไปเข้าธนาคารบ้างแล้ว แต่ก็แอบเสียดายเงินที่เผลอใช้ไปตอนก่อนหน้านี้เหมือนกัน

5. ดูหนัง ฟังเพลง อ่านหนังสือ เข้าสังคม

เราเคยเสียดายเวลาที่หมดไปกับการดูหนังใหม่ๆ หาเพลงมาฟัง อ่านหนังสืออ่านเล่น เคยเสียดายแม้แต่เวลาที่จะไปงานในผับ หรือว่าคอสเพลย์!!!

ต่างจากเด็กเจร๊อคคนอื่นๆใช่ไหม 555 เราก็ว่าอย่างนั้น เราไม่ได้เกลียดคนที่ชอบคอสเพลย์หรือชอบงานในผับหรอกนะ แค่"ขี้เกียจ"เท่านั้นเอง ความจริง...การที่เราเป็นแบบนี้ก็ทำให้เรามีมุมมองเกี่ยวกับสังคมเจร๊อคในอีกแบบหนึ่งนะ แต่ก็อย่างที่บอก เราเสียดายมุมมองของ"อีกโลกหนึ่ง" ที่เราควรจะได้รับ ไม่ใช่แค่เฉพาะ งานเกี่ยวกับเจร๊อคนะ แต่การดูหนัง ฟังเพลงที่ดีๆ หรืออ่านหนังสือที่ดีๆ มันก็ให้มุมมองที่ต่างออกไปได้ จะว่าไป การที่เรามาเรียนหนังก็มีข้อดีอีกอย่าง คือทำให้เรารู้ว่าโลกนี้มีผลงานชั้นยอดมากมายที่เรายังไม่เคยได้สัมผัส ด้วยความที่ขี้เสียดายจึงทำให้เราอยากจะลองเสพงานเหล่านี้ และได้สัมผัสถึงอีกมุมมองที่เราไม่เคยรับรู้ เพราะของแบบนี้มันไม่มีขอบเขตใช่ไหม???

...จะว่าไปเราก็ไม่ได้ซีเรียสที่จะเปลี่ยนสิ่งเหล่านี้เท่าไหร่นัก (แต่ข้อหนึ่งกับสี่นี่แอบซีเรียสนะ) เพราะทุกอย่างที่เราผ่าน มันก็ประกอบขึ้นมาเป็นชีวิตของเรา และทำให้ชีวิตเรามีรูปแบบแตกต่างจากคนอื่น คนอื่นพบสิ่งที่เราไม่เคยพบ เราก็เห็นสิ่งที่คนอื่นไม่เคยเห็นเช่นกัน ทุกๆทางมีได้อย่างกับเสียอย่างเสมอ และก็ทำให้เรื่องราวชีวิตของแต่ละคนที่แตกต่างกัน เหมือนเวลาที่แต่ละคนวาดภาพ ถึงจะเป็นสิ่งเดียวกัน แต่ภาพที่ออกมาก็แตกต่างกันออกไปไม่มากก็น้อย...

...มิน่าเล่า คนหลายๆคนเขาถึงชอบพูดกันนักว่า "ศิลปะแห่งการใช้ชีวิต"...

ป.ล. ถ้าใครอยากทำก็ทำนะ :D